887a5d66

Vinho do Porto

marijke2912@gmail.com — Sat, 26 Jul 2025 10:07:20 GMT

Vinho do Porto

A family trip ❤️

De Douro-streek

De Douro-streek staat wereldwijd bekend om zijn wijnbouw en dan natuurlijk met name vanwege de Port. Echter is een bezoek aan Porto zelf, zeker geen “wijnreis” waarbij je je tussen de druivenstokken kunt begeven. Porto en misschien nog beter gezegd Vila Nova de Gaia, is het kloppende hart van de wijnindustrie van deze streek, maar niet omdat de druiven er groeien en de wijnen er gemaakt worden. Wil je de wijnstokken van het gebied in levende lijven aanschouwen, zul je een flink stuk stroomopwaarts moeten. Dit kan met langere boottochten vanuit Porto zelf, maar wanneer je meer tijd hebt, kun je een bezoek aan Porto natuurlijk ook prima combineren met een bezoek aan het binnenland. Wij hadden slechts beperkt de tijd en hebben ons op wijntechnisch vlak en meer, heel goed kunnen vermaken in Porto zelf ;-)

Dan toch even iets over de wijnbouw zelf, want de blog is natuurlijk niet compleet zonder…

Wijnbouw in de Douro vindt plaats op steile hellingen, waarop de stokken staan aangeplant op terrassen. Traditionele terrassen, socalcos, kennen een aanplant van vaak niet meer dan 1 rij stokken. Ten tijden van de mechanisatie werden deze terrassen, patamares, breder en staan er per terras meerdere rijen stokken aangeplant. Wanneer deze terrassen niet te steil zijn, kan er zelfs gebruik gemaakt worden van tractoren. De aanplant op de smalle terrassen is overigens nu weer meer terug van weggeweest.

De bodem waarop de stokken staan, bestaat uit schist, een gesteente ontstaan uit leisteen. Het is een behoorlijk ondoordringbare bodem die water goed afvoert. Soms te goed en dat is de rede dat er al vroeg in de wijnbouw geschiedenis bovengenoemde terrassen zijn aangelegd. Deze zorgen ervoor dat de grond bij elkaar gehouden wordt en het water niet in volle vaart van de steile heuvels stroomt.

Het gebied is onder te verdelen in 3 gebieden (van west naar oost):

De Baixo Corgo - het meest vruchtbare, koelere en vochtigere gebied en het dichtste bij de kust gelegen.
De Cima Corgo - het middelste en kerngebied van de productie van de beste Port en tafelwijnen. Ook het grootste van de 3 gebieden in aanplant en hier zie je nog veel van de smalle terrassen.
De Douro Superior - het gebied wat het dichtste tegen de Spaanse grens ligt. Het klimaat is hier extreem, met hete zomers en koude winters. Hier staat het minste aangeplant en uit dit gebied komen voornamelijk de tafelwijnen.

Hoe wordt Port gemaakt?

Zoals bij “gewone wijn” begint de vinificatie van Port natuurlijk ook bij de druif en het oogsten hiervan. De oogst wordt binnengebracht en heel traditioneel nog met de blote voeten getreden in betonnen bakken, lagares. Tegenwoordig gebeurt dit natuurlijk steeds meer automatisch, maar het principe is nog steeds gebaseerd op de zachtheid waarmee de menselijke voet de druiven kneust. Bij de vinificatie van Port is snelle extractie van kleur en tannine essentieel, juist omdat het gistingsproces van Port maar kort is, circa 48 uur en de schillen dus maar kort in contact zijn met het sap. Door de massa van schillen steeds onder te dompelen in de vloeistof, ontstaat deze snelle extractie. Het gistingsproces wordt gestopt wanneer ongeveer de helft van de suiker is omgezet in alcohol. Dan wordt aguardente (kleurloze wijnalcohol 77%) toegevoegd en blijft er door de versterking 80-120 gram suiker per liter achter in de wijn en 19-22% alcohol.

Heel veel verschillende typen, maar slechts 2 basiscategorieën

Wanneer je kijkt naar de basiscategorieën zijn er 2 te onderscheiden (afgezien van witte Port en rosé Port wellicht):

Portwijnen die op fles rijpen. Deze categorie rijpt op de fles en hier komt dus minder zuurstof bij de wijn, hierdoor is de kleur vaak donkerrood, Ruby genoemd. Het aroma is hier vooral fris en fruitig te noemen.
Typen van deze categorie zijn: Ruby, Crusted, Vintage (kan lang bewaard worden) en ongefilterde Late Bottled Vintage (LBV).
Portwijnen die op hout rijpen. Bij deze categorie komt er meer zuurstof bij de wijn, waardoor kleur en aroma’s veranderen. Deze lichtere, oranjeachtige kleur word Tawny genoemd. In het aroma kun je rijpe tonen vinden en deze wijnen worden gebotteld wanneer ze op dronk zijn.
Typen van deze categorie zijn: Tawny, Old Tawny (Tawny met leeftijdsaanduiding 10/ 20/ 30/ 40 jaar) en Colheita.

Welke Port kun je dan bewaren?

Port die snel na aankoop gedronken moet worden zijn doorgaans afgesloten met een T-stopper, een stopkurk met een plastic dopje bovenop. Port welke wel goed kan ouderen heeft een ‘reguliere’ kurk.

En hoe zit het dan met het bewaren na openen?

Geoxideerde Port typen kunnen na opening langer bewaard worden, dan niet geoxideerde Port typen. Port die is afgesloten met een ‘gewone’ kurk kun je het beste binnen 3 dagen opdrinken en van Port met een stopkurk kun je meestal een paar weken genieten.

Dat het in Portugal en Porto niet alleen om Port draait, wisten we eigenlijk al, maar wordt toch weer bevestigd tijdens onze trip. Hoewel er natuurlijk heel veel aandacht is voor Port, genieten we ook van chocolade, typisch Portugese snacks, “gewone wijn”, koffie en leren we van alles over kurk. Jawel dat spul waarmee de wijnflessen afgesloten worden, want Portugal is namelijk de grootste kurkproducent ter wereld - goed voor circa 50% van de wereldwijde kurkproductie.

De trip…. A family trip

Hoewel we natuurlijk vooraf al wel een beetje bekeken hadden wat we wilden gaan doen, is letterlijk landen op de bestemming altijd even fijn. Natuurlijk onder het genot van een goed glas Vinho Verde, toegegeven komt niet uit Porto, maar wel uit Portugal.

Vinho Verde is een Noord-Portugese wijnspecialiteit uit de Minho streek, tegen de Spaans grens in het noorden. Vaak herkenbaar aan zijn “groene kleur", frisse smaak en een lichte tinteling, hoewel dat laatste lang niet altijd meer zo is. In Vinho Verde zijn aroma’s te herkennen van grapefruit, limoenbloesem, meloen, kruisbes en limonade. Hij past geweldig bij visgerechten, salades, sushi, maar is opzicht zelf ook van harte welkom. In dit geval in het zonnetje op het dakterras en met de kaart op schoot

Old Town Porto

Je moet het zien als een stad in 2 delen. De oude stad Porto vind je op de ene oever van de Douro en Vila Nova de Gaia, waar alles Port ademt, bevind zich “aan de overkant”. Beide kanten zijn verbonden met meerdere bruggen, waarvan de Ponte Luís I de bekendste is.

Dwaal door de oude stad, geniet van de architectuur, de streetart en de vele restaurants en barretjes.

Het eten…om de “landing” in Portugal compleet te maken. Natuurlijk hadden wij ons ook hier ingelezen en een must do waren dan ook de cachorros en francesinha, plat gezegd, een worstenbroodje en een te hysterische tosti. Super leuk om te proberen en wij aten ze bij República.

Vila Nova de Gaia - Port…Port, maar ook zo veel meer dan dat

Na een heerlijke wandeling over de brug, waar je dus zowel onderlangs als bovenlangs het water kunt oversteken, komen we op een zonnige dag aan in Vila Nova de Gaia. Wanneer je de brug aan de bovenkant oversteekt, kun je ervoor kiezen om de kabelbaan naar beneden te nemen, maar leuker is het om door de straatjes te dwalen en nog meer bijzondere en soms ook herkenbare streetart tegen te komen.

Na onze wandeling vervolgen we de dag goed met een heerlijke kop koffie, of eigenlijk een koffieproeverij bij 7g. Deze koffiezaak vind je in Vila Nova de Gaia en wanneer je kiest voor de koffieproeverij krijg je een “gewone” koffie, een cappuccino, een espresso een een koffielimonade. Je krijg niet alleen de drankjes, je krijgt daarnaast ook per kopje een uitleg over het proces van het branden van koffiebonen, waar de bonen nu eigenlijk vandaan komen en wat er gedaan wordt met de “waste” bij het afstellen van de koffiemolen aan het begin van de dag. Veel informatie lees je ook na op de bijgeleverde kaartjes. Mocht je nu niet willen gaan voor een complete proeverij, kies dan op zijn minst voor de koffielimonade to-go!! Deze wordt gemaakt van de gemalen koffie die tijdens het afstellen van de molens iedere morgen min of meer als afval overblijft. Ze maken hiervan een limonade in combinatie met citroen, een heerlijke verfrisser op een warme dag in Vila Nova de Gaia ;-)

Dan op naar wat sterkers…. Via de leverancier van mijn, persoonlijk favoriete Port merk, hebben we een rondleiding kunnen regelen bij Cálem. Geen zorgen als je dit huis ook graag zelf zou willen bezoeken, het is het eerste gebouw wat je tegenkomt wanneer je de brug over loopt richting Vila Nova de Gaia en iedereen is er welkom voor een rondleiding.

In de wachtruimte voordat de rondleiding start krijg je al veel informatie over de wijn, de gebruikte druivenrassen en de bodemsoorten. Daarnaast kun je je skills testen in het herkennen van aroma’s en zie je duidelijk dat er Port in alle kleurstellingen bestaat.

De rondleiding zelf is een combinatie van een verhaal wat in het Engels verteld wordt en een stukje meer visueel door middel van projecties en filmpjes. Je loopt letterlijk tussen de grote en kleine vaten door en leert op die manier van alles over de productie van Port. Zo projecteren ze bijvoorbeeld een Mini Cooper op een groot wijnvat, om maar eens aan te geven, wat de inhoud van zo’n vat is. Daar past dus letterlijk een Mini Cooper in.

De rondleiding wordt afgeslote met een proeverij. In ons geval bestond deze uit 2 soorten Port, maar je kunt ook gaan voor uitgebreidere proeverijen met meerdere soorten Port en zelfs in combinatie met allerlei hapjes.

Wij proefden

Special Reserve & Fine White

Fine White
Een blend van: Viosinho, Malvasia Fina, Verdelho, Rabigato
Deze Port is een blend van verschillende oogsten en rijpt gedurende minimaal 3 jaar op RVS en grote eikenhouten vaten. Goudkleurig met aroma’s van bloemen en tropisch fruit en in de mond zacht, fruitig en elegant. Een perfect aperitief of, zoals ze zelf ook adviseren mooi in combinatie met: een salade met gedroogde vijg en gedroogde ham, gegrilde tong met een amandelkorst en desserts met tropisch fruit, zoals een mango en papaya carpaccio.

Special reserve

Een blend van: Touriga Nacional, Touriga Franca, Tinta Roriz

Deze Port is het resultaat van een blending van wijnen die gemiddeld 7 jaar in kleine eikenhouten vaten heeft doorgebracht. Goudbruin van kleur met zachte aroma’s van gedroogd fruit, kruiden en een klein beetje hout. Ook deze is perfect als gekoeld aperitief, maar past ook bij tal van verschillende desserts, zoals desserts met peer, met pompoen en specerijen of zelfs kokos.

Na de proeverij vervolgen we onze route door Vila Nova de Gaia, waarbij we stuiten op weer wat Portugese specialiteiten. Natuurlijk de sardines, bizar om te zien hoeveel verschillende soorten er wel niet zijn en hoe mooi dit eigelijk verpakt zit. In de op een bibliotheek lijkende winkel proeven we van de pastel de bacalhau, misschien het beste te omschrijven als een ovaal broodje gemaakt van aardappel, met daarin kabeljauw en in dit geval ook kaas. Onder het genot van orgelmuziek, waarbij wel heel herkenbare nummers gespeeld worden.

Douro River

De rivier die zo belangrijk is voor de wijnbouw, al is het maar vanwege de mogelijkheid van transport vanuit het binnenland waar de druiven aangeplant staan naar Vila Nova de Gaia waar de wijnen opgeslagen liggen. Een tochtje per boot over deze rivier kan natuurlijk niet ontbreken en gelukkig wil het weer nog meewerken als we daaraan beginnen. Wij hebben gekozen voor een korte tour waarbij je eigenlijk onder de verschillende bruggen door vaart en zowel de “Old Town Porto” als de Vila Nova de Gaia kant prachtig ziet vanaf het water. Je vaart ook richting de monding van de Douro, daar waar hij uitkomt in de Atlantische Oceaan en daar konden we first hand waarnemen dat er een weeromslag op komst was.

Terug aan wal was het vanzelfsprekend toch weer even tijd voor wijn, of beter gezegd Port. Nu bij het huis waarvan we vanmorgen al een muurschildering tegen zijn gekomen, Sandeman. Hier genieten we van de 10 Year Old Tawny Port.

Sandeman 10 Year Old Tawny

Ook deze Port is een blend van verschillende druivenrassen en verschillende oogstjaren. De gemiddelde leeftijd van de wijn in de fles streeft een smaak na die je van een Port die 10 jaar gerijpt is, mag verwachten. Het kan dus best dat er in deze blend een Port zit die vele jaren ouder is dan de 10 jaar op de fles. Maar het Port Instituut bepaald welk label je mag voeren passend bij het smaakprofiel. Deze Port heeft aroma’s van: rijp fruit, jam en noten met een hint van vanille en rozijnen. Een smaakvolle wijn die het eigenlijk ook prima doet op zichzelf in het zonnetje op het terras, maar ook goed past bij de chorizo on fire die wij bestelde.

Ponte Luís by night

Laat op de avond lopen we vanuit oud Porto nog even terug richting Vila Nova de Gaia om de brug ook by Night op de foto te zetten. Een prachtig gezicht en ondanks het opkomende slechte weer, is de lucht nog redelijk helder en zorgt dit voor prachtige plaatjes. Mocht je de brug in de avond willen bezoeken, houdt er dan wel rekening mee dat je niet te laat gaat, want om 12 uur was het lights out. Bij ons overigens ook, dus we gaan genieten van wat nachtrust, zodat we morgen fris aan de laatste dag kunnen beginnen.

WOW

Enorm blij zijn we de volgende ochtend, dat we gisteren juist alles in de openlucht hebben bezocht, want het komt met bakken uit de hemel. Vandaag staat er echter een museum op het programma en vooraf hadden we niet kunnen bedenken dat we onszelf daar echt de hele dag zouden kunnen vermaken, maar dat is meer dan gelukt. Dit museum is dan ook een dikke TIP, een waarvan ik blij ben dat wij hem gehad hebben.

WOW-museum - The Chocolate Story

De titel zegt genoeg denk ik… we beginnen de dag met onze eigen Sjaakie en de Chocoladefabriek ervaring. Gaandeweg leer je van alles over de cacaoboon, want ja daar wordt chocolade van gemaakt. Waar groeit de boom en grappig genoeg is dat nu juist op de plek waar druiven niet kunnen groeien en andersom. Ook koffie en thee komt uit het gebied waar de cacaoboom staat aangeplant, namelijk ongeveer tussen de 30 graden noorderbreedte en de 30 graden zuiderbreedte, dus rondom de evenaar zogezegd. In het museum leren we ook dat de peul, waarin de cacaobonen zicht bevinden niet aan de takken van de bomen hangen, zoals bij, laten we zeggen een sinaasappel, maar juist aan de stam en lagere, stevigere takken groeien. De rede?… de peulen zijn te zwaar om aan hoge takken te groeien, natuur kan zo eenvoudig zijn. Onderweg proeven we van de gefermenteerde, maar verder nog wel onbewerkte cacaobonen. Helemaal niet vies, wat hard van structuur, licht zuur (door de fermentatie) en in de verte proef je de echte bittere chocolade. Kenners onder ons zullen dit meteen herkennen als het “superfood” cacoanibs. Ook kun je ruiken wat de verschillen zijn tussen cacao uit de verschillende landen, dus waar we gisteren aan Port aroma’s gesnuffeld hebben, gaan we vandaag verder met cacao. Aan het einde van het museum kom je in de daadwerkelijke Chocolate Factory, waar je van achter glas ziet, hoe chocolade gemaakt wordt. Na een potje kansspel op de grijpautomaat, mogen we dan ook nog van de chocolade proeven, waarbij dit natuurlijk gecombineerd wordt met Port, want ja we zijn immers in een chocolademuseum in Porto en dat zullen we weten.

WOW-museum - Wine Experience

We laten maar even in het midden wie van wie deze term gestolen heeft ;-), maar ook deze titel laat niets te raden over. We beginnen met een goed glas wijn…. Het museum bevat informatie over wijn in het algemeen, maar ook specifiek over wijn in Portugal. Zoals, interessant voor een wine nerd zoals ik ;-) wat de verschillende terroirs van de verschillende gebieden in Portugal zijn. Daarnaast wordt het verschil uitgelegd tussen tafeldruiven en wijndruiven en komen we bij de dwarsdoorsnede van de druif. Zo duidelijk heb je hem nog nooit gezien en ook zo stylish!! We helpen een handje met de oogst ;-) want het leuke van dit museum is wel dat het lekker interactief is (later op de dag wordt het nog interactiever, maar dat hadden we toen nog niet kunnen voorspellen). Ook kunst hangt er in het wijnmuseum aan de muur, maar dan wel het soort wat in 1 beeld een specifieke druif vangt, heel tof gedaan en deze kunst gaat dan ook mee naar huis vanuit de giftshop. Wat ook nog wel interessant was om te zien, tenminste voor mensen zoals ik ;-) waren de verschillende brandingen van de vaten. Je ziet echt duidelijk dat de vaten een verschillende mate van toasten ondergaan hebben, want natuurlijk zijn uiteindelijke smaak aan de wijn geeft. Denk hierbij maar aan de verschillende gradaties van geroosterd brood, dat geeft ook steeds een andere smaak. Selfies, selfies en vooruit een paar foto’s en dan op naar de proefruimte, want ook hier hoort een glas, of 3 gewoon bij het bezoek aan het museum. Nadat we ook hier weer gekeken hebben naar en geroken hebben aan verschillende aroma’s, drinken we 3 verschillende glazen wijn. We krijgen uitleg over de wijnen en als je nu twijfelt hoe je wijn moet proeven, zo geanimeerd heb ik die instructie nog nooit eerder gezien als in deze proefruimte.

WOW-museum - Planet Cork

Ook deze kop laat weinig te gokken over. We brengen een bezoek aan het kurkmuseum. Zoals eerder gezegd is Portugal de grootste kurkproducent ter wereld en het sluit natuurlijk lekker aan bij het thema van ons vorige museum, want die flessen moeten wel ergens mee afgesloten worden. Heel tof om te zien hoe een kurkeik er nu eigenlijk uitziet en hoe dat “geoogst” wordt van de boom. Wist je bijvoorbeeld dat kurkeiken doorgaans bosbranden overleven, omdat de bast, de eigenlijke kurk dus, brandbestendig is. Precies om deze rede wordt kurk daarom ook wel gebruikt als isolatiemateriaal in raketten. Het duurt gemiddeld 10 jaar overigens voordat een kurkeik een bast heeft die dik genoeg is om te “oogsten”, de eerste keer dat dit gebeurt is de bast overigens van inferieure kwaliteit en wordt niet gebruikt als kurk voor een wijnfles. Het gaat iets te ver om het hele proces hier te bespreken, daarvoor moet je zelf maar op bezoek bij Planet Cork. Ook hier is het ter afsluiting allemaal weer interactief met het spelen van “kruk de fles” spelletjes, naar een huge Champagne kurk en een run over the catwalk.

Maaaarrrrrr dan nu, SERIEUS

WOW-museum - Pink Palace Experience

Waar 5 glazen rosé een selfy museum ontmoeten, need I say more? Dit museum is in zijn geheel gewijd aan rosé wijn. Er wordt in diverse selfy settings uitgelegd hoe rosé wordt gemaakt en belangrijker, gedurende de trip, drink je 5 verschillende rosé wijnen. Gedurende? Jep….. niet aan het einde, maar gewoon met een glas in de hand van alles leren over de wijn en heel veel foto’s maken. We beginnen met een glas Portugese rosé (zal niemand verrassen) en zien first hand waar ter wereld nu de meeste rosé gemaakt wordt. Op een Frans terras vervolgen we met de vreemde eend in de bijt, een glas AIX rosé, vreemde eend, omdat alle wijnen in het museum juist alleen maar Portugees zijn. In Frankrijk leren we ook dat de Provence de geboorteplaats van de rosé is, niet gek dus dat dit gebied bij ons allemaal juist zo heel erg bekend is. Wie kent hem niet? Tijd voor de meest iconische rosé, de Mateus Rosé, zo ontzettend bekend, maar wel een beetje in de vergetelheid aan het raken bij ons. Prima, niets mis mee rosé, met een zoetje erin en dat maakt hem zo heerlijk easy going voor hetgeen volgt in de tour ;-) Mateus Rosé en de ballenbak. Het 4e glas was een rosé bubbel, die fles staat inmiddels al niet meer op de foto, omdat we nu helemaal los gingen op het maken van foto’s en selfies, die steeds beter lukken naar mate het aantal glazen rosé vordert. We sluiten af in de saloon met een pink Port onder begeleiding van een stukje pianomuziek.

New Latitude Vineyard

Mon, 12 Aug 2024 14:18:23 GMT

New Latitude Vineyard

In deze blog gaan we op bezoek bij een “new latitude vineyard”.

Wat is een “new latitude vineyard”?

Misschien heb je het wel eens gehoord of gelezen of heb ik het je zelfs persoonlijk een keer verteld, maar de zones voor wijnbouw liggen tussen de 30-50 graden noorderbreedte en de 30-50 graden zuiderbreedte. Rond de evenaar en richting de polen is wijnbouw klimatologisch gezien “in principe” niet mogelijk. “In principe” zeggen we, want wij waren toch echt op bezoek bij een wijngaard die op de 13e graad noorderbreedte ligt, nabij Hua-Hin, Thailand.

Monsoon Valley Vineyard

Gelegen in Baankhok Chang, een vallei 35 km van de stranden van Hua-Hin. De wijngaarden zijn aangelegd op een voormalig omheinde vallei waar wilde Aziatische olifanten ooit waren gehuisvest.

De totale oppervlakte van het gebied is 110ha “bewoond” door lokale plantsoorten en wildlife. Er is circa 48ha aan wijngaarden en zoals gezegd worden deze omringd door verschillende plant- en diersoorten, wat enorm goed is voor de biodiversiteit in de wijngaard. De aanplant bestaat onder andere uit: colombard, chenin blanc, sangiovese (ja die uit Italië), rondo en shiraz. Later zijn hier ook muscat, dornfelder (dat klink niet alleen Duits, dat is het ook), merlot, cabernet sauvignon en sauvignon blanc aan toegevoegd.

Uit het verhaal van onze gids (lees, iemand uit Thailand die Engels spreekt, is niet altijd goed te volgen in een rammelende toerbus) begrepen wij dat er circa 30 druivensoorten staan aangeplant, maar dat er slechts een stuk of 9 gebruikt worden voor de productie van de wijnen. Afhankelijk van het oogstjaar omvat de totale productie circa 300.000 flessen. Het afgelopen oogstjaar, 2024 waren het er slechts 200.000 vanwege watergebrek.

Toch nog even terug naar die afwijkende breedtegraad, waarom is wijnbouw hier nu wel mogelijk? De nabijheid van de zee zorgt met name in de nacht voor een koele bries. Het tropische klimaat koelt hierdoor in de winter af tot een graad of 17-18, waardoor het maken van kwaliteitswijnen mogelijk is. In theorie zou er in dit klimaat 2x per jaar geoogst kunnen worden, maar er wordt bewust gekozen voor alleen de winteroogst, vanwege de drogere omstandigheden (in de zomer juni-oktober zijn er de moessonregens) en om de stokken “rust” te geven. Bij ons in Europa is deze rust er natuurlijk omdat onder de 10 graden de stok in slaapstand gaat. In de zomerperiode wordt het fruit dat zich vormt weggeknipt, zodat de aandacht alleen naar de vegetatie gaat. Vanwege het genoemde gebrek aan winterrust is er een meer vegetatieve dan reproductieve staat van de plant, er is geen 4-seizoenen cyclus.

Het “droge seizoen start midden- eind oktober en hierna duurt het 120-130 dagen voor de druiven volledig zijn gerijpt. De oogst loopt van midden februari tot midden april, waarbij de druiven voor de “gewone” wijnen worden geoogst in februari en maart en de druiven voor de Late Harvest Chenin Blanc pas begin april. Alle oogst is volledig met de hand en met behulp van circa 60 lokale medewerkers. Gedurende het droge seizoen vindt er wel irrigatie plaats met behulp van het water wat opgevangen is in meertjes gedurende het regenseizoen. Er wordt voor irrigatie enkel regenwater gebruikt.

De moessonregens zijn van pure noodzaak voor de Thaise agricultuur en zijn daarnaast tevens naamgever van de wijngaard. De bodem is zanderig en leemachtig, verrijkt met schelpen en fossielen, die zorgen voor de mineraliteit en frisheid in de wijnen.

Een wijnmakerij vinden we niet bij Monsoon Valley op het terrein. Na de handmatige oogst worden de druiven overgebracht naar de wijnmakerij in de buurt van Bangkok. Met de gebottelde wijnen komen ook de uitgeperste schillen en pitten weer terug en deze worden als natuurlijke meststof gebruikt in de wijngaard.

Onze tour door de wijngaard, welke een klein half uurtje in beslag neemt, zit erop en voordat we doorgaan naar de proeverij, bezoeken we eerst nog de 2 olifanten (37 & 39 jaar oud) die op het Estate leven. Aan de inwendige olifant wordt gedacht en het ontbijt bestaat vandaag uit kinderbanaantjes.

De proeverij

Wij hadden bij onze tour een proeverij gereserveerd en deze bestaat uit 3 glazen wijn, 1 uit de classic range (rosé) en 2 uit de premium range (wit en rood). Je kunt de wijngaardtour ook boeken zonder proeverij en helemaal los gaan met de tapa pairings of gewoon lekker van de kaart bestellen, want daar staat bij elk gerecht ook een wijnadvies.

Colombard - Premium Range - 2023 - 12%

De druiven voor deze wijn zijn volledig afkomstig van de Monsoon Valley Vineyard.

Deze wijn wordt omschreven als: een opwekkende neus met kruisbessen, groene appel, passievrucht met een klein beetje het karakter van sauvignon blanc. Wijn-spijs: goed op zichzelf op een warme dag, bij Thaise gerechten, zoals spicy papaya salade, gegrilde varkenssaté en daarnaast Indiaanse en Westerse gerechten.

Blended Rosé - Classic Range - 2022 - 12%

Deze wijn wordt gemaakt uit een blend van druiven uit de Chao Phraya Delta & Monsoon Valley Vineyard.

Een combinatie van colombard & syrah geeft smaken van rood en tropisch fruit. De wijn is sappig, heeft een medium body en een stevige, ondersteunende zuurgraad. Wijn-spijs: goed in combinatie met Phad-Thai en in het restaurant geserveerd met rivierkreeft en aïoli.

Syrah - Premium Range - 2022 - 13%

De druiven voor deze wijn zijn volledig afkomstig van de Monsoon Valley Vineyard.

Deze wijn wordt omschreven als: aroma’s van donkere pruim, kersen, geroosterde koffie en kruiden. Hij heeft een medium body, is fruitig en heeft rijpe tannines door de langzame rijping op Duits- en Frans eiken. Wijn-spijs: kan goed op zichzelf gedronken worden, maar past ook goed bij gegrild lamsvlees, pasta met rode saus, pittig gegrilde kip, beef curry of eend met rode curry. In het restaurant werd hij geserveerd met gerookte eendenborst.

Wij sluiten de proeverij nog af met 2 desserts inclusief de bijpassende wijnen. De Muscat uit de Flagship Range en de Late Harvest Chenin Blanc.

Muscat - Flagship Range - 2023 - 15%

De druiven voor deze wijn zijn volledig afkomstig van de Monsoon Valley Vineyard.

Deze wijn wordt omschreven als: een zoete, versterkte muscat met aroma’s van lychee en roos die het palet lang schoon achterlaten. Wijn-spijs: wij dronken hem bij een kokos crème brûllée, maar hij wordt ook geadviseerd bij mango & sticky rice, tiramisu en eventueel beef curry.

Late Harvest Chenin Blanc - 2021 - 10%

De druiven voor deze wijn zijn volledig afkomstig van de Monsoon Valley Vineyard.

Op de website wordt deze wijn niet eens beschreven, dus…….exclusief!!!

Het betreft de laatst geplukte druiven in het oogstseizoen, wanneer deze al in een rozijnenstaat zijn. Sappige wijn met een lang aanhoudende smaak. Wijn-spijs: wij dronken hem bij een kokos-mango dessert, maar hij wordt in het restaurant ook geschonken bij crispy fried brie cheese.

Ter afsluiting natuurlijk nog een bezoek aan de winkel. Het nadeel van vliegen is echter wel dat er nooit zoveel mee terug naar huis kan. We houden het bij 4 flessen, de geproefde witte en rode wijn en de beide zoete wijnen gaan mee terug naar Nederland. Op een regenachtige dag kunnen wij dan terug denken aan ons bezoek aan deze new latitude vineyard.

“Near the Slovenian Border”

Thu, 31 Mar 2022 21:43:49 GMT

“Near the Slovenian Border” -

Throwback Thursday blog deel 3

De kop van deze blog zou het weg moeten geven…wijnen afkomstig van een wijnhuis nabij de Sloveense grens en hoewel dit ook het geval is, begint dit verhaal eigenlijk gewoon in Nederland. Tijdens een proeverij in Rotterdam maken wij kennis met de wijnen van Polz en in het bijzonder met de Spiegel Sauvignon. Tijdens de proeverij werden diverse huizen uit verschillende landen gepresenteerd door eigenaren en medewerkers van deze wijnhuizen zelf. De vertegenwoordiger van Weingut Polz sprak opvallend goed Nederlands en bij navraag bleek hij ook Nederlander te zijn, maar hij woonde al jaren in Oostenrijk en is dus werkzaam bij Weingut Polz. Toen wij een tussenstop zochten onderweg naar Slovenië, was de keuze snel gemaakt…wij gaan op bezoek bij Weingut Polz.

Weingut Polz

Near the Slovenian border en dat is het zeker. Weingut Polz ligt in Steiermark, Zuid-Oost Oostenrijk. Na het afgeven van de stroopwafels, zie ik met eigen ogen vanuit de wijngaard hoe dicht bij de Sloveense grens het eigenlijk ligt. Ten midden van de sauvignon blanc, die bijna zover is om geoogst te worden, word ik gewezen op een, wat lijkt metalen tuinhekje, onderaan de berg. Dat hekje daar…..dat is de grens met Slovenië. Om het feit dat we zo dicht bij de grens zitten nog wat kracht bij te zetten, passeren we op onze weg van en naar de wijngaard ook een jeep van de Oostenrijkse grenswacht, het gebied wordt goed in de gaten gehouden.

De wijngaarden van Polz staan aangeplant met diverse druivenrassen en hoewel je in Oostenrijk voor witte wijn misschien grüner veltliner zou verwachten, is dit niet een druif die je in het gamma van Polz terug vindt. Wat er veel aangeplant staat is sauvignon blanc, de druif waarvan de wijn gemaakt is, waarmee het idee om hier naartoe te komen allemaal begon. Daarnaast vind je er onder andere weissburgunder (ofwel pinot blanc), gelber muskateller, zweigelt en pinot noir.

Het is een prachtige, zonnige dag en dat maakt de rit door de wijngaarden fantastisch. Vorig jaar, precies op de dag dat ik het weingut bezoek, is men aangevangen met oogsten. Dit jaar zal de oogst waarschijnlijk met een week of 2 beginnen, dus iets later dan vorig jaar. Na deze tour bezoeken we uiteraard ook de proefruimte. Zoals sommige van jullie inmiddels van mij weten, ga ik vaak voor de wat meer bijzondere druivenrassen, dus proef ik gelber muskateller, maar ook diverse soorten mousserende wijnen, waaronder een mousserende wijn van diezelfde gelber muskateller, maar ook een rosé brut. En……..omdat het dessert nu eenmaal altijd aan het komt, nog diverse zoeten wijnen.

Wat er mee naar huis gaat? Gelber muskateller, de beide mousserende wijnen, een mooie beerenauslese voor bij het dessert, natuurlijk ook een sauvignon blanc van 1 van de betere wijngaarden van het weingut en uiteraard iets van de wijn waar het allemaal mee begon, de Spiegel.

Maribor - Slovenië

En route naar het fantastische meer van Bled maken we een tussenstop in Maribor, de op 1 na grootste stad van Slovenië en gelegen aan de rivier de Drava. In Maribor brengen we een bezoek aan de Vinag Wine Cellar en aan Stara Trta.

Vinag Wine Cellar

De Vinag Wine Cellar is een 160 jaar oude wijnkelder, waar 5,5 miljoen liter wijn ligt opgeslagen. De kelder is hiermee de grootste van Slovenië en alles ademt hier wijn. Zelfs de wastafels op de toiletten zijn gemaakt van oude wijnvaten. In de kelder mag je op eigen gelegenheid ronddwalen en bekijk je in eigen tempo oude houten, maar ook betonnen wijnvaten. Zelfs de hond, onze globetrotter is welkom in de kelder. Na een ondergrondse wandeling sluiten we af met een heerlijke Sloveense wijn in wijnbar bij de ingang. Vooral bij de Sloveense wijnen laat ik me graag voorlichten door de locals, vooral vanwege de vaak onuitspreekbare namen ;-)

Stara Trta

Na het bezoek aan de kelder wandelen we in het zonnetje nog een stukje verder en in de richting van de rivier, de Drava. Langs de rivier vind je verschillende restaurantjes en onder andere ook Stara Trta. De gevel van deze zaak is versierd met een, naar verluid meer dan 400 jaar oude wijnstok, welke nog steeds volop vrucht draagt. Een bijzonder gezicht, zo’n gevel vol met blauwe druiven, zeker in deze tijd van het jaar, wanneer er bijna geoogst wordt. Of de stok nu echt 400 jaar oud is of niet een prachtig aangezicht is het zonder meer.

Wij genieten nog heerlijk na van het prachtige Slovenië aan het meer van Bled met lokaal eten en lokale wijnen. Wederom een bijzondere trip!

“De Pfalz, het op 1 na grootste wijngebied van Duitsland”

Tue, 22 Feb 2022 12:34:07 GMT

“De Pfalz, het op 1 na grootste wijngebied van Duitsland” -

Throwback Thursday blog deel 2

Sankt Annaberg

Das Riesling-Boutique-Weingut in der Pfalz

Sankt Annaberg is het hoogst gelegen weingut van de Pfalz, aan de rand van het Pfalzer Woud. Wanneer je om je heen kijkt zie je niets anders dan bos, notenbomen en natuurlijk druivenstokken. Het begint eigenlijk al zodra je de snelweg verlaat en je hier en daar al stukken van de wijnroute volgt. Eenmaal aangekomen in het dorpje Burrweiler waar dit weingut ligt, rijd je over een smal pad tussen de wijngaarden door naar de accommodatie.

Een fantastisch uitzicht, heerlijke kamers en een geweldig restaurant. Dit weingut is de komende 2 dagen onze thuisbasis en van hieruit ontdekken we de Pfalz. Een betere plek kun je je niet voorstellen.

Een gedeelte van de familie is vast vooruit gegaan en een dag eerder aangekomen dan wij en wat blijkt…..de oogst is begonnen. Dat was echter maar een klein gedeelte want de daarop volgende dagen hebben we de oogstmachines helaas alleen in ruste waar kunnen nemen. De druiven waren daarentegen al wel heerlijk van smaak, het voordeel van wandelen met de hond tussen de druivenstokken…..af en toe iets proeven. Natuurlijk houden we het bij een enkel druifje, er moet immers genoeg overblijven voor de oogst.

Wein ist mein Leben. Und der Riesling mein Köning. Het levensmotto van wijnmaakster Victoria Lergenmüller, eigenaresse van Sankt Annaberg. Zij beschrijft de riesling, die rondom ons verblijf staat aangeplant als een veelzijdige druif, waarin je jezelf steeds weer opnieuw kunt ontdekken. Dit is precies de rede dat deze druif voor haar de koning is van de witte wijnen.

Riesling is het ook wat de klok slaat op het weingut en hoewel er rondleidingen te reserveren zijn, lukte dat bij ons helaas niet. Niet getreurd, het restaurant maakt heel veel goed en op deze manier kun je heel veel van de wijnen die er gemaakt worden proeven, want natuurlijk is er veel op glas verkrijgbaar.

Leuk detail… dit weingut heeft familiebanden met een weingut aan de Rijn waar wij enkele jaren eerder zijn geweest, maar daarover in blog 7 meer.

Südliche Weinstrasse

De volgende dag hebben we een afspraak staan bij Weingut Emil Bauer & Söhne voor een rondleiding en proeverij. Omdat we in de ochtend nog wat tijd over hebben, rijden we een stuk van de wijnroute. De route is redelijk gemakkelijk te volgen en op iedere straathoek van ieder dorpje vind je wel een bordje dat deze route aangeeft.

Nu zal dit wel aan ons richtingsgevoel liggen, natuurlijk nooit aan het feit dat er wel eens bordjes verdwijnen, maar wij hadden het idee dat we sommige dorpjes toch wel een paar keer gezien hebben op de route. Evengoed genieten we van de mooie uitzichten en de rit tussen de druivenstokken door.

Autorijden maakt dorstig, dus snel op naar onze afspraak in Landau-Nussdorf.

Weingut Emil Bauer & Söhne

Wat de naam al aangeeft, een echt familiebedrijf en inmiddels geleid door de vijfde generatie, 2 broers.

We starten meteen in de proefruimte, de niet zo reguliere rondleiding (die je dus eigenlijk niet kunt reserveren), volgt later…. Na het uitwisselen van onze gebruikelijke cadeau’s….de Hollandse stroopwafel, mogen we meteen proeven en……kies maar wat je wilt. Een lijst met ruim 64 verschillende wijnen en daar staat dan nog niet eens alles op!!! Maar zeg maar wat jullie willen proberen… Het gaat een beetje ver om alle wijnen te proberen, dus we kiezen voor wat opmerkelijke rassen en dat zijn er bij dit weingut nogal wat en we laten ons natuurlijk graag adviseren door onze gastheer.

We proeven onder andere:

Een Gutswein (hiervan komen de druiven uit de hele regio) Silvaner, een witte instapwijn en een rosé, de
Wilhelm-Rosé.
Ortsweinen (deze druiven komen uit 1 dorp) gemaakt van Sauvignon Blanc en Grauer Burgunder.
Een fantastische Lagenweine (van druiven afkomstig uit 1 wijngaard), de Viognier Herrenberg Beachball.
Dan nog iets wat niet op de lijst staat en een uitprobeersel is van de broers, de BEEF. Een serie van een rode, rosé en witte wijn speciaal gemaakt voor bij de barbecue.

Aan bijzonderheden geen gebrek bij dit weingut. Waar je vaak dezelfde druivenrassen ziet in een bepaald gebied en meestal ook niet zonder rede, omdat deze rassen het nu eenmaal goed doen in dit gebied, gooit Bauer het ook over een andere boeg. Zij planten rassen aan die normaal gezien niet of niet veel in die regio voorkomen en maken blends die je ook niet zo snel zou verwachten. Eigenlijk maakt dit het allemaal juist heel interessant, leuk en origineel, maar het stopt niet bij vreemde rassen en bijzondere blends, ook met de etiketten kiezen ze niet voor de gebaande paden…

Etiketten

Het grappige is dat je de traditionele stijl wijnen van vader en de hippere stijl wijnen van de broers meteen kunt herkennen aan het etiket op de fles. Waar vader kiest voor het logo in groen voor witte wijnen en rood voor de rode wijnen, gaan de broers een heel stuk creatiever om met het etiket. Zij voorzien hun flessen van zogenaamde “funny labels”, waarbij elk etiket een stuk uit het leven van de broers verteld. Het zal niemand verbazen dat er naast etiketten als bijvoorbeeld: “My Merlot is not the answer. It just makes you forget the question.” en “No Sex, Drugs & Rock ’n Roll, just Riesling” inmiddels ook een “Fuck Covid” variant verkrijgbaar is ;-)

Niet ieder etiket heeft een pakkende tekst, maar ze zijn op hun eigen manier wel allemaal bijzonder. In onze collectie hebben we bijvoorbeeld een mooie fles viognier met een velvet & zilver etiket, een rosé die Wilhelm heet en waarop Wilhelm op een kinderlijke manier, een mannetje met harken als voeten en handen getekend staat afgebeeld of een serie wijn met het woord BEEF op het etiket om maar aan te geven dat je deze wijn het beste bij de barbecue kunt schenken.

Al met al een heerlijke middag met veel leuke en bijzondere wijnen bij Emil Bauer, die we natuurlijk nog afsluiten met wat bijzondere rieslings op Weingut Sankt Annaberg. De Pfalz, een plek om zeker nog eens terug te komen en die vanuit Nederland ook vrij gemakkelijk aan te rijden is, dus wie weet tot snel ;-)

“Steillagen der Mosel”

Thu, 27 Jan 2022 16:00:06 GMT

“Steillagen der Mosel” - Throwback Thursday blog deel 1

Duitsland, specifiek het Moezel gebied, komt daar niet alleen die zoete witte wijn uit dat pak vandaan?

Het antwoord op bovenstaande vraag….. NEE zeker niet en gelukkig hebben wij dit in het najaar van 2020 (ondanks dat we dit al wisten) mogen ervaren. Ter afsluiting van een mooie trip, die begon in de Pfalz, Duitsland (daarover in blog 2 meer) en via Oostenrijk en Slovenië eindigde aan de Moezel, bezochten wij het dorpje Bernkastel-Kues. Een dorpje zoals ik een typisch Duits dorpje zou omschrijven, mooie vakwerkhuizen, geraniums en heel veel wijngaarden. Het dorpje en de omgeving zelf is absoluut al de moeite waard, ook al kom je niet voor de wijn. Zou die overigens persoonlijk ook niet helemaal overslaan ;-)

Weingut Dr. Loosen

Wij hebben onze wijnproeverij bij Weingut Dr. Loosen vooraf via de website geboekt, maar hoe vind je nu zo’n wijnhuis om deel te nemen aan een proeverij? Soms vinden wij deze via onze wijnleveranciers en ben je vaak bekend met 1 of meerdere wijnen van het huis en ga je daar op werkbezoek. In dit geval kwamen we bij Dr. Loosen via Gall & Gall. Jullie allen waarschijnlijk wel bekend en 1 wijn uit het gamma van Dr. Loosen wordt daar verkocht. Deze wijn kreeg ik als kerstcadeau in 2019, ter “voorbereiding” op de zomervakantie van 2020. Een heerlijke riesling en zo is het idee geboren om dit wijnhuis te bezoeken, zo eenvoudig kan het dus zijn ;-)

Weingut Dr. Loosen vind je in Bernkastel-Kues, eigenlijk net buiten het dorp en prima te voet, langs de Moezel lopend te bereiken. Het Weingut is al meer dan 200 jaar in familiebezit en is momenteel in handen van Ernst Loosen. Het is een Weingut met een vrij uitgebreide selectie aan wijnen van vrijwel allemaal riesling druiven gemaakt en zowel in de droge als de zoete varianten. De core business is natuurlijk wijnen, maar in de shop vind je bijvoorbeeld ook Loosen Bräu Kellerbier.

Weinprobe

Een wijnproeverij bij Weingut Dr. Loosen is te reserveren in het Engels en in het Duits. Gezien het tijdstip (later op de dag) kiezen wij voor de Duitse proeverij. Onze gastheer is prima te volgen, maar je moet natuurlijk echt wel een beetje Duits kunnen verstaan. Belangrijke zaken wil hij soms ook nog wel even in het Engels herhalen, zeker wanneer hij weet dat er niet alleen Duitstalige gasten tegenover hem zitten.

Volgens ons proefformulier proeven wij vandaag 7 verschillende wijnen, 4 droge en 3 zoete. Een fijne verrassing is de bijzondere 8e wijn die ons bij aanvang ingeschonken wordt.

Wat goed is om te weten, voordat we gaan “proeven”….ook de Duitse wijnbouw is net als bijvoorbeeld de Franse ingedeeld in klassen, tenminste wanneer je de VDP. Prädikatsweingut adelaar op flessen wilt gebruiken. Officieel kent dit systeem 3 treden op de kwaliteitsladder en voor de zoete wijnen is er nog een extra klasse om de zoetheid van de druiven mee aan te duiden.

Ben je in de regio en zoek je een lekkere basiswijn zonder te hoeven nadenken over alle kwaliteitsladders….Ga dan voor de “Dr. L” lijn, dit is de basiswijn van het Weingut, gemaakt van druiven die ze aankopen van andere boeren in het gebied. Heerlijk op het balkonnetje in de zon.

Weinprobe Trocken

Om te beginnen de droge witte wijnen en dan ook meteen maar de verrassing van de dag. Dr. Loosen maakt enkel wijnen van de Riesling druif, maar we beginnen met:

Weissburgunder: Dit is een wijn die eigenlijk exclusief is voor de Duitse markt en heel soms enkele weken te koop is bij Gall & Gall, maar dan wel in de aspergetijd. Weissburgunder of pinot blanc, zoals de meeste hem misschien beter kennen is een klassieker in combinatie met asperges. Bij toeval is wijn van deze druivensoort in het assortiment van Dr. Loosen terecht gekomen. Ernst Loosen wilde een wijngaard aankopen, welke gelegen was tussen 2 andere wijngaarden die al van hem waren. De verkopende partij wilde dit stuk land wel verkopen, maar onder voorwaarde dat hij ook de berg om de hoek zou kopen waarop weissburgunder stond aangeplant. Hij vond dit maar niets en was van plan de wijngaard te rooien en dan maar gewoon aan te planten met riesling. Omdat er best wat tijd overheen gaat om dit allemaal in orde te kunnen maken, was daar toch ineens de oogst van de volwassen geworden weissburgunder. Onder het mom van je gooit het ook niet weg, hebben ze er toch wijn van gemaakt en zijn vrouw was hierover zo enthousiast dat de stokken zijn blijven staan. Er zijn zelfs extra stokken van deze druif aangeplant. Rebels als wij zijn, gingen er natuurlijk enkele van deze flessen mee naar Nederland ;-)
2019 Rotschiefer Riesling trocken
Een VDP Gutswein en daarmee de laagste in zijn klasse op de VDP ladder. De basiswijn zou je kunnen zeggen. De stokken voor deze wijn staan aangeplant op een ondergrond van rotschiefer, rode leisteen. Een mooie ronde wijn met aroma’s van exotisch fruit.
2019 Graacher Riesling trocken
VDP Ortswein en de middelste trap van de VDP ladder. Deze stokken staan aangeplant op een ondergrond van blauwe leisteen en brengen een wijn voort met meer citrus aroma’s. De wijn rijpt in houten vaten van 30-60 jaar oud en met een inhoud van 1000 liter. Het zijn niet-gebrande vaten en verwacht daarom ook geen hout- of vanillesmaken in de wijn. Wat ze wel willen bereiken met de rijping op deze vaten is micro oxidatie en voor extra smaak laten ze ook de hefe, de gist meetrekken.
2018 Erdener Treppchen Riesling GG trocken alte Reben
Een hele mond vol, maar eerst eens Erdener Treppchen, de naam van de specifieke wijngaard waar de druiven voor deze wijn staan aangeplant. Het tweede woord, Treppchen verwijst naar een trapje in de wijngaard, het is namelijk het Duitse woord voor trapje. Daarnaast nog de woorden alte Reben, letterlijk oude stokken. De wijn wordt dus gemaakt van druiven die aan stokken groeien die al heel wat jaren staan aangeplant. Het is zelfs zo dat er in de Mittel-Mosel nog originele druivenstokken staan aangeplant van 80-120 jaar oud, omdat de vernietigende druifluis in dit gebied geen invloed heeft gehad. Terug naar de wijn dan….dit is er 1 in de officieel hoogste categorie van de VDP ladder, Grosses Gewächs. Deze wijn ontstaat door spontane vergisting en er worden dus geen gisten toegevoegd. Omdat de wijn ontstaat met behulp van natuurlijk gisten, heeft deze wijn vaak wel een specifieke en niet altijd prettige geur. Een rijping van 12 maanden op eikenhouten vaten geeft deze wijn nog extra smaak en kracht.
2014 Ürziger Würzgarten Riesling GG trocken Réserve
Eigenlijk de hoogste trap op de ladder met een beetje extra. Volgens de VDP mag dit niet, omdat GG nu eenmaal de hoogste trap op de ladder is, maar rebels als Dr. Loosen ook een beetje is, hebben zijn er nog een schepje bovenop gedaan met de GGR classificatie. De stokken staan hier aangeplant op een ondergrond van vulkaansteen. Ook deze wijn ontstaat door spontane gisting en rijpt vervolgens nog langer, 36 maanden op eikenhout. Hier hebben we het zeker niet meer over een borrelwijn, maar echt een eetwijn.

Weinprobe Süss

Over naar de wijnen waarvan veel mensen denken dat het de enige wijnen zijn die uit Duitsland komen, de zoete wijnen. Ook voor zoete wijnen is er een classificatie, bovenop de VDP classificatie. Bij de indeling van zoete wijnen gaat men uit van de hoeveelheid suikers welke aanwezig zijn in het beginproduct, dus in de druif. De minste suikers vind je in wijnen met de naam Kabinett, gevolgd door Spätlese, Auslese, Beerenauslese en Trockenbeerenauslese. Ook bij de zoete beginnen we met de uitzondering op de regel:

2018 Grauschiefer Riesling Feinherb
VDP Gutswein
De oplettende lezer heeft de term Feinherb hierboven niet zien staan. Deze naam wordt echter wel gebruikt, maar is een term die niet aan regels gebonden is. De wijnen hebben tussen de 15-25 gram restsuiker per liter en in dit specifieke geval heeft de wijn 20 gram/ liter. De stokken staan hier aangeplant op een ondergrond van grijze leisteen en brengen een wijn voort die heel goed past bij scherpe gerechten en de Aziatische keuken.
2019 Bernkasteler Lay Riesling Kabinett
VDP Grosse Lage
Een wijn op de eerste trede van de “zoetheid” ladder met 40 gram restsuiker per liter. Een wijn die prima kan als aperitief, maar die ik persoonlijk vanwege zijn abrikoos achtige karakter goed bij een soortgelijk dessert vind passen.
2018 Wehlener Sonnenuhr Riesling Spätlese
VDP Grosse Lage
De tweede trede op de ladder van zoetheid en een wijn met 55 gram restsuiker per liter. Voor deze wijn zijn zelf al druiven gebruikt welke een beetje zijn aangetast door edele rot.
Eiswein
Heel kostbaar en daarom geen wijn die we bij de proeverij hebben geproefd, maar wel 1 die wel hebben meegenomen naar Nederland. Ook dit is geen term die je op de ladder van zoetheid tegenkomt, maar moet aan dezelfde eisen voldoen als de Beerenauslese. Daarnaast moeten de druiven voor de eiswein geoogst worden bij een temperatuur van minimaal -8 graden, om eiswein te mogen heten. Ieder jaar opnieuw gokt het Weingut erop dat de door edele rot aangetaste druiven bevriezen bij een temperatuur van -8 graden of kouder. Gebeurt dit niet dan is de oogst verloren, maar gebeurt dit wel dan staat iedere medewerken van het Weingut, van de toiletdame tot de directeur om 4 uur ’s morgens in de wijngaard om de druiven te oogsten. Fantastisch in combinatie met een simpel stukje extra pure chocolade met sinaasappelschil en amandeltjes, DAT IS GENIETEN VAN ZOETE WIJN!

De oogst & het wel en wee in de wijngaard van Dr. Loosen

Dan nog iets over de filosofie met betrekking tot de oogst en het wel en wee in de wijngaarden van Dr. Loosen.

Wanneer we het hebben over aanplanten en rooien van wijngaarden is het goed om te weten dat Dr. Loosen er bewust voor kiest om nooit hele wijngaarden te rooien, maar alleen de dode stokken te vervangen door nieuwe aanplant.

Het oogsten gebeurt volledig handmatig, ook vanwege de steile hellingen waarop de stokken staan aangeplant. Machines kunnen hier de oogst niet voor de mens doen, het enige machinale hulpmiddel wat ze hebben is de monorail welke de kisten met druiven van boven naar beneden brengt en van onderaf weer lege kisten aanlevert. Tijdens deze oogst scheiden ze al direct de trossen voor de droge Riesling wijnen van de trossen met edele rot welke gebruikt worden voor de zoete wijnen. In de wijngaard staan tijdens de oogst zwarte emmers voor de trossen die volledig in tact zijn (droge wijnen), rode emmers voor de druiven die half aangetast zijn door edele rot (Auslese wijn) en een kleine witte emmer voor de Beeren- en Trockerbeerenauslese.

Doorgaans begint de oogst in de maand oktober, maar in de jaren ’17/ ’18/ ’19 en ’20 is men door de warmte al begonnen met oogsten in de maand september. Soms wordt een wijngaard ook meerdere malen geoogst, tot wel 4 keer en hierdoor ontstaat er eigenlijk ook steeds een andere wijn. Ook zijn er naast elkaar gelegen wijngaarden, zoals Erdener Treppchen en Erdener Prälat, waarvan de laatste een microklimaat heeft en waardoor er 4 dagen eerder begonnen kan worden met oogsten. Uit deze wijngaard komen de Dr. Loosen Prälat wijnen, met een soort Pauselijke figuur op het etiket.

Dr. Loosen is ruim vertegenwoordigd in de Mosel, maar staart zich niet helemaal blind op deze wijnstreek. Het Weingut bezit ook wijngaarden in de Pfalz, een steek waar we in de volgende blog 2 andere wijnhuizen bezoeken.

Federweißer

Even bijkomen van het wijn proeven met een Federweißer....ook wijn eigenlijk en mocht je nu denken wat een bewolkt glaasje....het woord zegt het al, Feder = veer (en kan gezien worden als licht) en weiß verwijst naar de troebele uitstraling. Aan het begin van het najaar te verkrijgen in het Mosel gebied en net aan gefermenteerd druivensap met minimaal 4% alcohol. Na botteling gaat de fermentatie gewoon verder en bewaarde flessen (mag je zeker niet te lang bewaren ;-)) bereiken uiteindelijk een alcohol percentage van ongeveer 10%. Niet op wachten en gewoon nu van genieten. Zum Wohl!!

Wat mag je verder niet missen in Bernkastel-Kues?

Walter J. Oster

In het centrum van Bernkastel vind je op een hoekje vlak bij het VVV-kantoor een curieus uitziend zaakje. In de etalage hangen velen grote, glazen ballonflessen met een kleurige hoeveelheid vloeistoffen erin. Wanneer je er langs loopt, weet je precies wat we bedoelen. Het blijkt de winkel van Walter J. Oster, ook een Weingut uit het Mosel gebied. Echter produceren ze veel meer dan alleen wijn en in het winkeltje koop je uit de glazen ballonflessen in iedere gewenste hoeveelheid diverse likeuren. Natuurlijk mag er van te voren ook geproefd worden, je moet immers wel weten wat je koopt. Limoncello, koffie crème likeur, maar bijvoorbeeld ook verschillende soorten gin en heuse Riesling mosterd. Wanneer het geld bij Dr. Loosen nog niet je portemonnaie uitgevlogen is, gebeurt dat hier zeker. Als een kind in een snoepwinkel….. ;-)

Café Konditorei Hansen

Nog niet genoeg van alle zoetigheid? Breng dan nog een bezoek aan Café Konditorei Hansen middenin het centrum van Bernkastel. Voor heerlijke taartjes en een keur aan truffels….toch nog even iets meenemen voor onderweg in de auto terug naar huis…

“Champagne, the final chapter”

Fri, 31 Dec 2021 06:00:03 GMT

“Champagne, the final chapter” - Day 7 roadtrip 2021

Let’s start the day with some Champagne!

Na het ontbijt trekken we de wandelschoenen aan en klimmen we naar 208 meter hoogte. We lopen tussen de wijngaarden, met voornamelijk chardonnay door naar het hoogste punt. De bosrijke omgeving beperkt soms wel wat van het uitzicht over de wijnstokken, maar dat maakt de trip er tussendoor wel weer goed.

Ook de chardonnay ondergaat een keuring van de hond en mag geplukt worden. We hebben het nog niet gedacht en de bestelbussen arriveren massaal in de wijngaard. De lege kisten worden uitgeladen en na de pauze moeten ook de chardonnay stokken eraan geloven.

Boven op de heuvel staan diverse informatieborden en 1 ervan bevat een QR-code welke je door linkt naar You Tube voor een filmpje waarin de opname van de Champagne regio op de Unesco Werelderfgoedlijst wordt getoond. Er wordt veel gesproken in het Frans, maar laat je vooral verrassen door de prachtige vogelvlucht beelden van de streek, zo maak je ze zelf niet.

Enigszins dorstig geworden gaan we ons opmaken voor het middagprogramma van vandaag, ons bezoek aan Champagne de Castellane.

Avenue de Champagne

Al wandelend richting Champagne de Castellane passeren we de Avenue de Champagne en lopen we langs de grote Champagnehuizen, tenminste langs diegene die gevestigd zijn in Epernay, een ander deel van de huizen zit in Reims. Het grootste en misschien wel het bekendste huis wat we passeren is Moët & Chandon, waar we in de tuin Dom Perignon nog eens tegenkomen. De Avenue zelf is niet in 1 foto te vangen en ook met geen pen te beschrijven, daar MOET je gewoon een keer doorheen gelopen hebben.

Champagne de Castellane

Aangekomen bij Champagne de Castellane wordt je eigenlijk opnieuw overweldigd door de grootsheid van de huizen, met hier de imposante toren van Castellane, die een echte landmark is. Ooit gebouwd als watertoren maar de eerste winter bevroren de leidingen al. Nu heb je na een klim van 208 treden een prachtig uitzicht over dit deel van de Champagne streek. In de verte zien we Hautvillers waar gisteren waren en de heuvel waar we vanmorgen gelopen hebben.

Omdat wij op uitnodiging dit Champagnehuis bezoeken is onze tour iets anders dan hij gebruikelijk zou zijn. We starten met een stukje geschiedenis. Het huis is gestart door 2 broers die het merk Castellane en het symbool van deze Champagne, het rode Andreaskruis wettelijk hebben laten beschermen. Toen de broers geen geld meer hadden is het huis overgekocht en sindsdien in dezelfde handen en dus van dezelfde familie. Je zou dus kunnen zeggen dat het wel degelijk een familiebedrijf is, alleen wel met een hele grote productie.

De gebruikte druiven, van de verplicht voor de productie van Champagne vastgestelde rassen, Chardonnay, Pinot Noir en Pinot Meurnier betrekt Castellane van diverse boeren in de Champagne regio waar zij al jaren lange relaties mee hebben. De druiven worden handmatig geplukt en de totale oogst duurt wel een maand, omdat steeds de beste trosjes worden geoogst. Na de pluk worden de druiven geperst en het sap wordt in tankwagens naar de productielocatie gebracht. Helaas is dat niet meer in het gebouw waar wij de rondleiding krijgen, of bekijk het anders, hierdoor kunnen de rondleidingen eigenlijk wel altijd plaatsvinden. In de monumentale kelder lopen we langs betonnen en RVS tanks die dus tot voor kort nog echt in gebruik waren. Gedurende de oogsttijd was het hier normaal gezien een wirwar van arbeiders, maar nu is er tijd voor het verhaal over het productieproces van Champagne.

Na het plukken worden de druiven dus geperst en het sap ondergaat vervolgens een alcoholische vergisting. Na een tijdje wordt er van de diverse wijnen, die het dan inmiddels zijn een basiswijn, assemblage gemaakt. Vaak worden er ook oudere wijnen toegevoegd aan deze basiswijn, om op deze manier een constante smaak en kwaliteit te verkrijgen. Iedere fles moet ieder jaar opnieuw hetzelfde smaken als het jaar ervoor. De nu nog “stille” wijn gaat in de fles samen met een mengsel van gist en suiker, de liqueur de triage en de fles wordt afgesloten.

Hier vervolgen we onze weg en komen de flessen voorzien van bidule en kroonkurk terug naar de kelders van Castellane. De flessen rijpen hier in een kilometers lang gangenstelsel. Ze liggen horizontaal in metalen kooien te rijpen tot het moment daar is dat ze verticaal gezet mogen worden met de halzen naar beneden, om de dode gistcellen daar naartoe te laten zakken. Deze draaiing gebeurt langzaam en heel vroeger of bij echt kleine huizen met de hand. Nu gebeurt dat bij de meeste huizen op gyropallets. Het klinkt misschien niet zo romantisch maar het resultaat is hetzelfde en eigenlijk is die gyropallet helemaal niet zo nieuw.

We zien in de kelder een glimp van de 5 miljoen flessen die er liggen te rijpen, zowel horizontaal als verticaal en in zowel de witte als de rosé variant. Bij deze laatste zie je overigens verrassend goed het verschil in kleur van de wijn aan de kleur van de gistcellen in de bidule.

Even terugkomend op dat draaien van die flessen. Heel vroeger in de tijd van Dom Perignon stonden de flessen ondersteboven in het zand en werden ze handmatig gedraaid. Deze bewegingen en de slechte kwaliteit van het glas zorgde er vaak wel voor dat circa 90% van de flessen sneuvelden. De mooi uitgebeelde tijdlijn in de kelder laat zien dat men altijd bezig is geweest met het verbeteren van het proces. In de loop der tijd zijn er verschillende soorten flessen ontwikkeld en verschillende methoden om deze “gemakkelijk” te draaien. De belangrijkste ontwikkelingen zijn:

- De uitvinding van de pupitres door de Weduwe Clicquot (ja, die van de Veuve Clicquot), eerst horizontaal en later als schuine rekken.

- Het verbeterde glaswerk zoals we de fles heden ten dagen kennen met de diepe ziel, die de ontwikkelde druk van circa 6 bar wel aankon.

- De uitvinding van de gyropallet voor automatisch draaien in 1973, dus helemaal niet zo modern ;-)

Wist je dat Champagne (en alle mousserende wijn flessen) allemaal die diepe ziel hebben? Behalve Russische mousserende wijn varianten, omdat met hier bang was dat er vergif in de holle bodem verstopt zou worden.

Wanneer de flessen gerijpt hebben (en dat is bij Castellane langer dan gebruikelijk en wettelijk moet), is het tijd voor het verwijderen van de dode gistcellen, het toevoegen van de liqueur d’expedition en het plaatsen van de definitieve kurk met de musselet. De halzen worden in een pekelbad gedompeld en daarna ontdaan van de kroonkurk. Onder druk schiet de gistprop eruit en de wijn die na het kurken overblijft, heeft een druk van circa 5 bar. De rest laat zich raden….het voorzien van het etiket en het verpakken voor het verschepen naar de consument.

Did you know?

- Dat de halsetiketten zijn uitgevonden in een tijd dat afvullingen allemaal niet zo nauwkeurig waren en om dit verschil te verdoezelen ze het halsetiket plaatsten?
- Dat ook Champagne flessen in verschillende maten komen? De grotere flessen (groter dan de magnum) worden vaak uitsluitend op bestelling afgevuld en zijn niet standaard verkrijgbaar.
- Een magnum fles (1,5 liter) het mooiste rijpt, dus een dubbele hoeveelheid van een standaard fles?

Even terugkomend op die etiketten, dit is waar onze tour nog interessanter en exclusiever wordt. Wij mogen de etiketten ruimte van Champagne de Castellane bewonderen. Kasten vol met kleine lades met hierin de etiketten van zo’n 10.000 private customers door de jaren heen. In het verleden lieten mensen hun eigen Champagne maken met een zelf ontworpen etiket. Hoe meer geld de klant had, hoe exclusiever het etiket, tot en met goudpoeder versierde etiketten aan toe. Wat er altijd in de flessen heeft gezeten? Champagne de Castellane en de ene was niet anders dan de andere. Wat gaaf om deze historie te kunnen zien, een unieke kans en wat voelen wij ons VIP. Helaas mochten er in de etiketten ruimte geen foto’s gemaakt worden, maar wil je toch een sneak peak, check dan de site van Champagne de Castellane even via de button ;-)

Tasting

Dat VIP gevoel wordt nog wat kracht bijgezet wanneer we de dégustatie doen in de salon met nog meer historie. Hier maken we onder andere kennis met de “peettante” van de voor ons bekende Champagne de Castellane Commodore Brut, de Franse filmactrice Gabrielle Dorziat (niet in persoon, maar op foto, dat dan weer wel). Gezien het heerlijke namiddag zonnetje kiezen we echter voor het aangrenzende dakterras voor onze proeverij.

Champagne de Castellane Brut

Met uitzicht op de toren van Castellane proeven we eerst de instap Champagne, de Brut. Eerlijk toegegeven had ik deze variant nog nooit gedronken, maar hij viel absoluut in de smaak. Het is een Champagne met 1/3 chardonnay, 1/3 pinot noir en 1/3 pinot meurnier. Heel toegankelijk een een echte allemansvriend.

Ons tweede glas is een keuze en we kiezen voor de rosé Champagne en de Millesimé 2012. Ook beide weer fantastisch!

Champagne de Castellane Rosé

Toegegeven dat je van rosé Champagne moet houden, is dit er wel 1 van uitzonderlijke kwaliteit. Deze wijn komt van de hand van misschien wel Frankrijks beste rosé Champagne maker.

Champagne de Castellane Millesimé 2012

Een jaartal Champagne welke alleen in uitzonderlijke jaren gemaakt wordt. Dit glas is wel het meest exclusief en deze Champagne is pas net beschikbaar op de markt. Zeker anders dan de Brut qua smaak en omdat hij van 1 oogstjaar gemaakt wordt, smaakt hij ook nooit hetzelfde als een ander jaar. Mooi brioche achtig van smaak en een waardige afsluiter van deze proeverij.

Wist je dat?

- Pinot Meurnier bijna nooit wordt toegevoegd aan een Champagne die moet ouderen? Dit omdat deze soort niet goed kan ouderen en smaken ontwikkeld die wij onprettig vinden.

- 80% Van de geproduceerde Champagne de Castellane in Frankrijk zelf blijft? De rest wordt geëxporteerd naar onder andere België en in mindere mate naar Nederland.

Een laatste VIP gevoel krijgen we wanneer we het gebouw mogen verlaten via de oude, originele ingang. Buitenom lopen we naar de nieuwe ontvangstruimte waar we natuurlijk nog wat wijn aan onze collectie toevoegen. De Brut en de Millesimé 2012 gaan mee naar huis.

De opbrengst van de trip: Wit 4,5 VS Rood 3 ;-)

Cheers to new memories!

Wat een fantastische trip is dit geweest en gelukkig hebben we de flessen om het thuis te kunnen her-beleven. Super leuk dat jullie met ons mee op reis zijn geweest en stay tuned voor de THROWBACK THURSDAY blogs in 2022 over de wijntrips die wij in het verleden hebben mogen maken.

“Op bezoek bij DE vader van de Champagne”

Fri, 24 Dec 2021 06:00:02 GMT

“Op bezoek bij DE vader van de Champagne” - Day 6 roadtrip 2021

Travelday Loire - Champagne

Een zonnige dag staat op de planning, maar helaas vertrekken we met grauwe lucht en regen. Dat maakt onze kleine d-tour vanuit het dorp over de panoramaweg toch iets minder sfeervol. We kunnen echter nog wel wat mooie plaatjes schieten voordat we vertrekken.

Wat langs deze panoramaweg opvalt bij de wijngaarden is dat aan het begin van de rijen druivenstokken, rozenstuiken staan aangeplant. Dit geeft de grauwe dag wel wat meer sfeer, maar ze dienen nog een ander doel. De rozenstruiken dienen als alarm voor schimmels en ziekten in de wijngaard. De roos wordt door dezelfde schimmels en ziekten aangetast als de druivenstok. Gaat het slecht met de roos, dan kan de wijnboer wellicht nog ingrijpen in de wijngaard.

Dan……. onderweg naar de Champagne. Onze bestemming Epernay, maar niet voordat we gestopt zijn in het plaatsje Hautvillers.

Hautvillers - de wieg van de Champagne

Het plaatsje Hautvillers staat bekend als de wieg van de Champagne. Hier, in de Benedictijner abdij van Hautvillers maakt kellenaar Dom Pérignon de Champagne groot. Heeft hij het uitgevonden?…..nee, dat waren de Engelsen, maar dat hij ervoor gezorgd heeft dat het zo groot geworden is, dat staat vast!

We trappen af met een kleine wandeling door het dorpje met zijn authentieke, smeedijzeren uithangbordjes en lopen naar de Rue Dom Pérignon, hoe kan het ook anders. We strijken neer op het terras van Au 36. Een fantastisch restaurantje waar we ons laten verrassen met een plateau streekgerechtjes uit de regio Champagne-Ardenne en een Champagne proeverij. Je kunt kiezen voor 2, 3, 4 of 6 flûtes. Wij kiezen voor de proeverij met 3 glazen en dan krijg je 3 verschillende glazen witte Champagne van ieder hun eigen druif:

Chardonnay, een witte druif.

Pinot Meurnier, een rode druif.

Pinot Noir, eveneens een rode druif.

De laatste twee zijn dus witte Champagnes gemaakt van rode druiven. De middelste, de pinot meurnier geniet mijn voorkeur. We sluiten heerlijk af met koffie en frambozen-macaron taart en besluiten vervolgens de kerk te gaan bezoeken met het graf van Dom Pérignon.

Onderweg naar de kerk passeert ons een grote tractor met aanhanger. Hierop…..kisten en kisten met rode druiven. De oogst is begonnen! en wat een geluk heb je dan om dit van dichtbij mee te kunnen maken.

Persoonlijk vonden wij de kerk met het graf van Dom Pérignon van binnen niet heel bijzonder en erg sober, maar van buiten is het wel echt een mooi gebouw. Helaas laat het zich door zijn ligging niet gemakkelijk op de foto zetten.

Toch nog maar even een stukje verder lopen naar het uitzichtpunt en wat een wijngaarden zie je ook hier weer om je heen. Wat een bedrijvigheid ook en er wordt volop geoogst en nu lopen we zelfs langs de volle kisten met rode druiven en de vendangeurs die ze aan het plukken zijn.

Wat fantastisch om dit allemaal gezien te hebben. We gaan richting het hotel voor een goede nachtrust. Morgenochtend gaan we eerst op pad door de wijngaarden naar Mont-Bernon en in de middag naar de Avenue de Champagne en Champagne de Castellane.

“Having it both ways”

Sun, 19 Dec 2021 11:56:01 GMT

“Having it both ways” - Day 5 roadtrip 2021

Val de Loire - De Loire Vallei

De streek loopt grofweg van Nevers landinwaarts tot Nantes aan de kust, waar de rivier de Loire uitmond in de Atlantische Oceaan. Wij concentreren ons op het gedeelte dat Vins du Centre genoemd wordt, in het oosten van het gebied rondom de steden Pouilly & Sancerre.

Vandaag bezoeken we twee wijnhuizen en eten daarmee van twee walletjes (having it both ways), nou ja we proeven van beide oevers…

We beginnen in Chavignol Sancerre op de westelijke oever en op precies 3 keer vallen van ons hotel. Wat fijn is, want het is een regenachtige dag.

Domaine Delaporte

Wij zijn hier op uitnodiging via onze wijnleverancier. We proeven in totaal 6 verschillende wijnen uit de totale collectie van 7 wijnen. De rosé is helaas uitverkocht, deze is zo populair dat dit meestal al voor de zomer het geval is.

Sancerre Chavignol Blanc

De basiswijn van het Domaine en een prima aperitiefwijn. De druiven zijn afkomstig uit verschillende eigen wijngaarden, waar ze staan aangeplant op een kalkstenen ondergrond en de wijn rijpt op RVS. Deze rijping zorgt voor een frisse, fruitige en zoals eerder gezegd, een mooie aperitiefwijn.

Sancerre Silex

De tweede wijn van het Domaine en afkomstig van stokken die staan aangeplant op silex, ofwel een vuurstenen ondergrond. Deze wijnen rijpen 8-12 maanden op gebruikte vaten. Dat beetje hout (of meer de oxidatie) proef je, maar ook het mineralige. Dit is alweer meer een “eetwijn”.

Sancerre “Les Monts Damnés”

De laatste wijn in de range wit is de Sancerre “Les Monts Damnés”. De stokken staan hier aangeplant op stijle hellingen en op een ondergrond van kimmeridge. Deze wijnen rijpen 12-18 maanden op houten vaten en zo ontstaat zo mogelijk nog meer een “eetwijn”.

Voor de rijping van wijnen op hout, kiest Delaporte voor oude vaten, welke nog subtiel smaak afgeven, maar meer bijdragen aan oxidatie. Dit laatste is hetgeen ze meer zoeken in de wijnen, meer dan de pure “houtsmaak”. Verder kiest het Domaine ook bewust voor een klein assortiment, waarbij ze er wel goed op letten het verschillende terroir in de verschillende wijnen naar boven te laten komen.

Onze favoriet van de witte?……de Silex. Hiermee hebben we de eerste witte wijn van de collectie van deze trip te pakken. Bewust gekozen voor de middelste, omdat we stiekem ook al de rode hadden gekozen en deze witte dus bij een tussengerecht zou kunnen komen.

On to the reds…

Sancerre Chavignol Rouge

De instap rode wijn van het huis en ook hier weer een aperitiefwijn. In tegenstelling tot wit ondergaat deze rode wijn wel een korte lagering op hout, maar zeker niet zo lang als de twee opvolgers van het Domaine.

Alle rode wijnen worden overigens gemaakt van de pinot noir druif, waar alle witte komen van de sauvignon blanc.

Sancerre Silex Rouge

Eigenlijk geldt ook hier net als bij de witte variant, dat deze groeit op een bodem van vuursteen en op hout rijpt voor een periode van 8-12 maanden. Over het algemeen wordt zowel de witte als de rode wijn na rijping op vat vrijwel tegelijk gebotteld. Persoonlijk zijn wij wat meer fan van de complexere Silex dan van de basiswijn.

Sancerre le Cul de Beaujeu

Het klapstuk is de Sancerre le Cul de Beaujeu, waarbij Delaporte het monopolie heeft op het aanplanten van rode druiven. Je kunt van andere huizen wel een Cul de Beaujeu tegenkomen, maar deze is dan wel wit. Onze absolute favoriet van de rode varianten en misschien ook wel weer omdat hij anders is dan anders. Rebels, tegendraads, maar wel met een goed verhaal.

De collectie: Wit 1 VS Rood 3 ;-)

Château de Tracy - Pouilly Fumé

Op naar het tweede Château van vandaag en een Château (kasteel) is ook wel wat het is. Mooi verscholen tussen de bossen staat sinds 1396 Château de Tracy. Een 6 eeuwen oude wijntraditie.

De wijngaarden van dit Château zijn gelegen op de oostelijke oever van Pouilly sur Loire. Ze zijn verdeeld over twee heuvels en in totaal 14 verschillende wijngaarden. De grondsoorten hier zijn ook weer kalk- en vuursteen, met soms wat klei.

Wat gezegd MOET worden, dit was een TOP rondleiding!! Vaak proef je wijnen bij wijnhuizen, maar zelden kom je zo tussen de werkende mensen door meer te weten over de wijnen die er geproduceerd worden. Echt chapeau!!

We beginnen de tour in de kleine winkel, annex tasting ruimte met een uitleg over de grondsoorten en waar de diverse wijngaarden zich precies bevinden aan de hand van een kaart. Heel veel informatie komt op ons af, teveel om te onthouden eigenlijk, maar oh zo leuk en interessant.

Eenmaal buiten worden we via een hek, wat achter ons wordt afgesloten met een 40 cm grote, ijzeren sleutel naar de binnenplaats gebracht en van daar worden we meegenomen naar de productieruimtes. We beginnen de tour op de plek waar de deels handmatig geplukte (oude stokken) en de deels machinaal geplukte druiven binnenkomen en geperst worden. Dit laatste wordt gedaan door middel van een luchtkussen, welke opgepompt wordt en afhankelijk van de kwaliteit van de oogst wordt een eerste persing, een tweede persing en soms een derde persing gedaan.

De 14 verschillende stukken wijngaard worden apart van elkaar geperst, vergist en opgevoed. Om ons heen gebeurt er intussen heel veel om alles in gereedheid te brengen voor de aankomende oogst. Terloops wordt verteld dat volgens de Franse wetgeving een bepaalde datum wordt afgekondigd voor de oogst, maar dat Tracy altijd een verzoek doet om circa 1 week eerder te beginnen met oogsten. Op deze manier hebben ze namelijk voldoende tijd om een goede selectie te doen.

Langs diverse filtratiesystemen worden we van de vergistingstanks naar de rijpingstanks gebracht en woorden als sulfiet en bentoniet vliegen ons om de oren. Oh ja….wordt er ook nog tussendoor geroepen, binnen twee jaar zijn we zover dat we biologische wijn produceren.

We worden gevoerd langs betonnen tanks, nog meer RVS tanks, grote houten “tanks” van 60 hectoliter. Oh…en dan ligt hier de staafmixer waarmee we de lie (dode gistcellen) door de wijn mixen om nog meer smaak af te geven. In de ruimte daarna bevinden zicht nog wat kleinere houten vaten en RVS tanks, naast de “echte” vaten, zoals de meeste van ons kennen.

Wederom worden we links en rechts gepasseerd door werkende mensen, waarvan er 1 opvallend goed Engels spreekt en dit blijkt dan ook een Brit te zijn. We praten kort over de twee wijnen die nu nog op vat liggen en over enkele dagen gebotteld gaan worden, de Haute Densité en de 101 Range. Hij is bezig met de 101 Range en de aanwezige bentoniet in deze tank, maar omdat het “verwijderen” van de bentoniet nogal herrie maakt, wacht hij even totdat we doorgelopen zijn naar de bottellijn.

Van bovenaf heb je een goed zicht op de bottellijn. Nieuwe flessen worden ingevoerd en gespoeld, gevuld met de wijn en stikstof (deze verdrijft zuurstof en voorkomt oxidatie) en tot slot worden ze voorzien van “echte” kurk. Ze blijven hierna nog zeker 5 minuten op de lopende band ronddraaien om ze even tot rust te laten komen en daarna worden ze in ijzeren rekken gestapeld. De etiketten krijgen de flessen pas als ze besteld zijn en klaargemaakt worden voor het verschepen naar de klant.

In de opslag liggen de flessen Mademoiselle de “T” en Château de Tracy al te wachten op hun eindbestemming. Deze wijnen worden respectievelijk in april/mei en circa juni gebotteld. De Haut Densité en de 101 Range worden pas vlak voor de nieuwe oogst gebotteld.

Het bedrijf is er trots op een echt familiebedrijf te zijn en dat eren ze met een prachtige muurschildering achter in de ruimte waar de bottellijn staat opgesteld.

Krijgen jullie ook al dorst van alle info? Wij wel, maar gelukkig keren we terug naar de winkel/ proefruimte waar we 4 verschillende wijnen zullen proeven.

Mademoiselle de “T” 2020

De instapwijn van relatief jonge wijnstokken en deze valt zelfs bij niet wijndrinkende partners in de smaak ;-) Uitstekende wijn om samen te delen bij eten wat je ook samen kunt delen, denk aan heerlijke borrelplanken met charcuterie en lichte kaasjes.

Château de Tracy 2020

Op het moment dat wij deze wijn dronken (september 2021), was hij voor het mooie iets te jong en mocht hij nog wel 6 maanden rijpen op de fles. Deze wijn wordt gemaakt van oudere stokken en krijgt een langere rijping. Dit wordt al weer meer een lekkere eetwijn, die goed past bij wat romige pasta’s met bijvoorbeeld gerookte zalm, maar hij kan ook goed met wit vlees, kalf, gevogelte, vis en fruits de mer.

Haut Densité 2018

Deze wijn wordt gemaakt van druiven uit een wijngaard met een hoge aanplant van druivenstokken. Eigenlijk teveel voor hetgeen wettelijk is toegestaan, maar omdat de stokken er al sinds jaar en dag zo staan, is er eigenlijk geen probleem. Wel zorgen ze ervoor dat de opbrengst van de stokken laag blijft, onder het wettelijke maximum (de regeltjes allemaal). Een wijn, waar wij, na erop gewezen te zijn een klein “zoutje” proeven in de finale en hij gaat dan ook perfect samen met bijvoorbeeld zoute (umami) producten, zoals zeewier. Denk ook richting sushi, nori, sashimi, maar ook bij rauw vlees doet hij het goed. Er worden van deze wijn slechts circa 3000 flessen per jaar geproduceerd.

101 Range 2017 en 2014

De wijn die je het langst kunt bewaren en ook een heerlijk glas! We proeven ook het verschil tussen de 2017 en de 2014 variant en wat opvalt in het begin aan de 2014 is dat deze echt de geur heeft van groentenant. Even in het glas verdwijnt deze geur, maar het is de eerste indruk. Ook deze valt in de smaak en zien we onszelf drinken bij simpele, gegrilde gerechten. Prijstechnisch is dit wel de duurste wijn, dus we kiezen voor onze andere favoriet, de Mademoiselle de “T”, een half flesje voor de vakantie en een hele voor thuis.

Wit 2,5 VS Rood 3, gaat nu redelijk gelijk op ;-)

Fumé, Pouilly Fumé, de naam……de theorie

Over de naam Fumé, gerookt gaan vele theorieën de ronde, waar komt de naam nu precies vandaan. Is het de vuurstenen ondergrond waarop de stokken staan aangeplant, waar vuur is, is rook, dus Fumé. Of komt het van de rook die van de kacheltjes af komt, die in het koude voorjaar de uitlopende wijnstokken warm houden? De ligging ten opzichte van de Loire zorgt er echter voor dat er een fijne neerslag op de druiven terecht komt. Een soort stoflaagje, zoals as van vuur en rook en daar is hij dan weer……..de Fumé, gerooktheid.

Wandeling tussen de wijnstokken

We hebben veel informatie gekregen vandaag en die gaan we even verwerken met een verfrissende wandeling tussen de wijnstokken. Daarbuiten, de hond is ook mee en die wil ook wel eens een verzetje. We kiezen voor een route vanaf ons hotel richting Domaine Pascal Jolivet. Vlak voor Delaporte waar we vanmorgen geweest zijn, slaan we linksaf en komen we op de off-road weg tussen de wijngaarden door. Het is een vrij gemakkelijke, pas op met regen drassige route. Je loopt hier voornamelijk tussen de sauvignon blanc door, hoewel we wat rode druiven hebben zien hangen. De hond heeft de sauvignon blanc even gekeurd en hij is bijna klaar voor de oogst. Aangekomen bij het Domaine van Pascal Jolivet nemen wij dezelfde route terug, maar je zou er ook voor kunnen kiezen links af te slaan en omhoog te lopen. Dan neem je de eerste links, wederom tussen de wijngaarden door, maar dan op een hoger niveau. Tijdens de wandeling zijn we gelukkig gespaard van regen en zelfs getrakteerd op een zonnetje. Nu heerlijk relaxen, eten en de Loire trip afsluiten met een mooi flesje pinot noir.

Morgen travel day, Champagne!

“Bye Bye Bordeaux, Hello Loire Valley”

Sat, 11 Dec 2021 08:51:46 GMT

“Bye Bye Bordeaux, Hello Loire Valley” - Day 4 roadtrip 2021

We laten Bordeaux achter ons en passeren op onze route de Garonne en de Dordogne rivier, welke samenvloeien in de Gironde, die het water naar de Atlantische Oceaan voert.

Het grote getijdenverschil van de rivier met +4 meter, toen wij er waren, viel ons meteen op toen we afgelopen week langs de rivier liepen. Heel bijzonder om te zien dat er zo’n enorm verschil in zit en er zowaar kleine strandjes met heuse scheepswrakjes ontstaan in slechts een paar uur tijd.

Langs de 3 bovengenoemde rivieren liggen de wijngaarden van de Bordeaux, hoewel voor het gebied Sauternes en het gebied Barsac een uitzondering geldt. De stokken staan hier aangeplant langs de Ciron, welke ervoor zorgt dat de druiven nobele rot kunnen ondergaan. Hierdoor verliezen de druiven een deel van hun vocht en zijn de smaken in de druif geconcentreerder. Uit deze streek komt onder andere de Château d’Yquem Sauternes, wijn met de enige hoogste Cru-status van het gebied, Grand Premier Cru Château d’Yquem.

Cognac

We kiezen voor een route zonder tolwegen dit keer, die gek genoeg korter en sneller is. Op deze manier vangen we hier en daar nog een glimp op van de aangeplante druivenstokken in dit gebied. En route passeren we ook nog Cognac en dan staan de druivenstokken, waarvan het grootste aandeel ugni blanc is ineens aangeplant met een heel ander eindproduct als doel, de Cognac.

Cognac is een sterke drank die wordt verkregen door het distilleren van witte wijn. Zoals te verwachten valt binnen de Franse wetgeving moet ook deze drank voldoen aan vele eisen om het label Cognac op de fles te mogen voeren. Een van deze eisen is dat er alleen Cognac op de fles mag staan wanneer de inhoud ook daadwerkelijk uit de Cognac streek vandaan komt. Hebben we dat niet eerder gehoord? Bij een drank uit een Franse wijnstreek die een stuk noordelijker ligt.

Loire Valley - Sancerre

Het laatste deel van de route voert ons door bosrijk gebied en langs landbouw akkers, maar er is nog geen druivenstok te zien……tot….. Totdat je de heuvels over komt en het dorpje Sancerre als een soort van eiland tussen een lappendeken van wijngaarden ziet liggen.

Sancerre zelf kijkt uit over het gebied, maar ons dorpje ligt meer in het dal. Chavignol (ja, waar de geitenkaasjes vandaan komen) is onze eindbestemming en we slapen bijna letterlijk tussen de wijngaarden.

We dineren heerlijk in het hotel, uiteraard onder het genot van een witte Sancerre (sauvignon blanc) uit de wijngaarden van de familie waar ook het hotel van is. Morgen proeven we verder en wel van beide oevers van de Loire.

“Another day, Another quest”

Fri, 03 Dec 2021 20:40:06 GMT

“Another day, Another quest” - Day 3 roadtrip 2021

Een korte blog vandaag…

Hoewel we nog steeds in de wijnhoofdstad zijn, staat er vandaag geen wijn op het programma…..nou ja, je weet nooit wat je tegenkomt.

Another day, Another quest

…. en wel letterlijk. Vandaag doen we een stadswandeling met de app Questo. Zie het als een soort escaperoom waarbij je door de stad loopt en steeds allerlei raadsels op moet lossen. Spelenderwijs kom je op plekken waar je anders niet zou zijn gekomen en leer je veel dingen over de stad en haar geschiedenis.

Along the way...

Onderdeel van deze geschiedenis is natuurlijk de wijnbouw en hoewel deze maar kort aangehaald wordt tijdens de quest, verbiedt niemand je om heel lang te blijven zitten bij 1 van de vele wijnbars die je onderweg tegenkomt. Drink je een witte Bordeaux mee? I feel rebellious!

In all shapes & sizes

Tijdens onze wandeling komen we in een etalage deze verzameling flessen tegen. Misschien niet zo zeer "all shapes" omdat de flessen allemaal van dezelfde soort zijn, maar zeker wel in "all sizes".

Heb je ooit geweten dat er zoveel verschillende maten flessen zijn? Misschien ken je de eerste 3 wel, het zogenaamde halve flesje met een inhoud van 37,5 CL, natuurlijk ken je de opvolger, de "normale" fles met een inhoud van 75 CL en wellicht de Magnum met een dubbele hoeveelheid van een "normale" fles, 1,5 liter. Naast de fles formaten op de afbeelding zijn er nog meer formaten, denk bijvoorbeeld aan de piccolo, die kleine flesjes Prosecco die je bijvoorbeeld wel eens ziet.

Toegegeven..... de eerste 3 op de foto zijn wel het meest praktisch van formaat om even bij je gasten aan tafel in te schenken. Wil je een mooie fles "bewaarwijn" voor een goede gelegenheid aanschaffen? Kies dan altijd voor een magnum...op dit fles formaat rijpt de wijn mooier ;-)

“Cité du Vin”

Thu, 25 Nov 2021 19:58:22 GMT

“Cité du Vin” - Day 2 roadtrip 2021

Onze tweede dag in de Bordeaux wijnstreek staat opnieuw geheel in het teken van wijn. Nu denk je waarschijnlijk…het is een wijnreis, dus ik zou niet anders verwachten, maar naast het bezoeken van wijngaarden en andere plekken die met wijn te maken hebben, hangen we zo links en rechts ook wel echt de toerist uit, zoals je volgende week kunt lezen.

We gaan vandaag een bezoek brengen aan het Cité du Vin, HÉT wijnmuseum. We hebben wel eerst even een flinke tippel te gaan, want ons hotel blijkt toch iets verder van het museum te liggen dan gedacht…..enfin wandelschoenen aan en gaan. Tijd op de klok 1 uur en 1 minuut, afstand ruim 5 kilometer. Ik hoor je denken OV, auto???, maar niet doen!! Ga heerlijk wandelen langs de Garonne. Hoewel je vaak leest dat dingen weerspiegelen in het prachtige blauwe water, was dat op de dag dat wij er langs liepen niet echt het geval. Meer een chocolademelk kleurige modderstroom, maar dat mag de pret niet drukken. Een heerlijk zonnetje en oude gebouwen langs de oever, afgewisseld met moderne kunst, mooie riviercruiseschepen en fijne winkeltjes en restaurantjes……je bent er zo ;-)

Cité du Vin

Zoals gezegd het doel van vandaag. Een bouwwerk waarvan ik niet zo snel aan de buitenkant zou zeggen dat het een wijnmuseum herbergt. Het is een strak en modern gebouw waarbij de architect zich heeft laten inspireren door de rivier en door wijn. Door het gebouw wordt de swirl in een glas wijn uitgebeeld met daarbij de opgerolde vorm van de wijnrank en/ of de golven van de Garonne. De gouden panelen op het gebouw reflecteren de witte stenen van de gebouwen in Bordeaux en het (vandaag bruine) water van de rivier.

In het museum was het niet al te druk en wanneer je vooraf kaarten online koopt, kun je meteen door naar de permanente expositie. Voorzien van een audioguide die lekker Nederlands praat stappen we binnen. Wat een heerlijkheid, geen verplichte routes en je kunt van links naar rechts en van boven naar onder. Ondertussen vertellen die fijne audioguide stemmen je precies wat je wilt weten.

Super leuk om te zien dat het beeld wat wij hebben van de Fransen, het chauvinistische hier totaal niet op gaat. Het is een museum van de wereld, De Wijnwereld! De vogelvlucht film meteen rechts van de ingang geeft je dat gevoel ook direct. Je “vliegt” van de Bordeaux naar Zuid-Afrika en van de Rijn- en Moezelstreek naar de Andes voor de Chileense en Argentijnse wijngaarden.

Of je nu veel weet van wijnen, een beetje of helemaal niets, het museum is er voor iedereen, zelfs voor kinderen. Leer over de verschillende rassen, terroir, vinificatie en de historie van wijn. In zes gigantische houten flessen kom je van alles te weten over rode, witte, rosé, mousserende, zoete en versterkte wijnen. Allemaal interactief dus je bepaald zelf wat je wilt leren. Test ook je zintuigen bij het “buffet of the 5 senses” en kijk of je de geur in de wijn kunt achterhalen.

Ook nu maakt al deze informatie dorstig, maar gelukkig is er wijn!

Belvedere

Bij je ticket is een glas wijn in de panoramabar Belvedere inbegrepen en ook hier het bewijs een museum van de wereld te zijn. Naast een selectie Franse wijnen konden we ook kiezen voor een Spaanse, Zuid-Afrikaanse, Armeense, Griekse of een wijn uit Moldavië. Natuurlijk kozen wij voor een wijn uit de Bordeaux, we zijn nu eenmaal in de streek. Wel rebels natuurlijk…..een rosé gemaakt van clairet en een Bordeaux blanc, een licht hout gelagerde (oude vaten) sauvignon blanc. Onder het genot van…geniet je op 55 meter hoogte van een prachtig uitzicht over de stad en de informatieborden vertellen je ook nog eens precies waar je naar kijkt.

Latitude 20 - Cave

Nadat we genoten hebben van de wijn dalen we weer af naar de begane grond en bezoeken we de “wijnkelder” van onze dromen. Een ronde zaal met honderden soorten wijn van over de hele wereld. Herkenbare namen, zoals een Château d’Yquem 2018 en een Petrus van respectievelijk €450,- en €3500,-/ €3600,-. Daarnaast bijvoorbeeld ook een Dom Perignon Millisimé, Château Batailley 2011 (tja in mijn klimaatkast ligt een 2010), wijnen van Dr. Loosen, een weingut langs de Moezel waar we vorig jaar geweest zijn, maar ook onze eigen Nederlandse Apostelhoeve.

We kiezen hier misschien niet voor de duurste fles, maar voor een fles waarvan het etiket ons aanspreekt. Een frisse, fruitige rode wijn wordt ons verteld….we gaan het meemaken.

Toegift

Onderweg terug over de boulevard wordt onze aandacht getrokken door een klein winkeltje met lokale producten. Een soort mini museum met producten van lang geleden, welke nog steeds gemaakt worden en nieuwerwetse heerlijkheden. 1 Van de dames vraagt ons of wij het product kennen waarnaar ik sta te kijken, “Lillet”. Ja de naam zegt mij wel iets…. is dus gewoon wijn, no u ja…..een soort van. Officieel is het een Frans aperitief dat al bestaat sinds 1872. Het is een blend van wijn en fruitinfusies, waarvan de Lillet Blanc het origineel is, een witte wijn met sinaasappel. In 1962 komt de Lillet Rouge op de markt, van rode wijn in combinatie met bessen en vanille en in 2011 de rosé variant met rosé wijn en grapefruit.

Natuurlijk mocht het origineel niet in onze collectie ontbreken. Helemaal van nu als Lillet & Tonic. Bekende naam toch wel hè? Nou weet je…..het is onderdeel van de Vesper Martini, 007 ;-) Weer iets geleerd……

Lillet & Tonic - Het recept

50 ML Lillet Blanc

100 ML Tonicwater

1 Schijfje komkommer (je kunt ook kiezen voor sinaasappel)

IJsblokjes

Vul een mooi coupeglas met ijs en giet hier de Lillet & het tonicwater bij. Garneer af met een schijfje komkommer (of sinaasappel).

Enjoy!

"Nectar van de Goden"

Fri, 19 Nov 2021 22:32:28 GMT

"Nectar van de Goden" - Day 1 roadtrip 2021

We beginnen onze wijntrip in de Bordeaux wijnstreek. Zuidwestelijk gelegen, net onder het midden van Frankrijk en wat meer richting de Atlantische kust. Het is een gebied wat grofweg verdeeld wordt tussen de linker en de rechter over van de Gironde. De wijnen van de rechter oever zijn hierbij vooral merlot gedomineerd, aangevuld met cabernet sauvignon. De wijnstokken staan hier aangeplant op voornamelijk kleigrond. De wijnen van de linker oever zijn vooral cabernet sauvignon gedomineerd, aangevuld met merlot. De stokken staan hier juist aangeplant op grind bodems.

De druivenrassen waarover ik hierboven schrijf zijn blauwe druiven en het gebied produceert dan ook vooral rode wijnen……Vooral, maar niet alleen rode wijnen. Rede genoeg voor ons om juist wanneer het kan ook eens opzoek te gaan naar bijvoorbeeld de witte wijnen. Want een beetje tegendraads moet je toch wel zijn.

Saint Emilion

Oké aan het begin van de trip misschien niet helemaal tegendraads, maar ja als je start met een proeverij bij een château welke alleen rode wijnen maakt, wordt het lastig.

Onze eerste stop in de Bordeaux tour in Saint Emilion. Een middeleeuws stadje wat uitkijkt op de vallei van de Dordogne rivier, welke een grote invloed heeft op de wijnstokken, dus op de druiven en daarmee ook de uiteindelijke wijn. Hier komen wijnen vandaan welke in de tijd van Louis XIV al “nectar van de goden” werden genoemd. Richting Saint Emilion rijdend wordt je steeds meer omgeven door wijngaarden. Overal waar je kijkt staan de stokken aangeplant, waarvan een groot aandeel merlot is. Tot aan de poorten van de stad, welke overigens op de wereld erfgoedlijst van Unesco staat, groeien de druiven.

Dat het stadje en de omliggende wijngaarden erg populair is, is te merken aan het parkeerprobleem, waarmee ze zelfs in Corona tijd te maken hebben. Lange rijen aaneengesloten blik langs de “clos” (ommuringen) van de wijngaarden. Het klinkt ineens een stuk minder idyllisch, maar uiteindelijk komt het allemaal goed. Op pad dan maar na het parkeren van de auto, let op betaald parkeren en daar wordt ook nog eens stevig op gecontroleerd.

We gaan even echt heerlijk de toerist uit hangen en nemen het “le train des Grand Vignobles” treintje om de omliggende wijngaarden te verkennen. Wij hebben deze tickets al in Nederland geboekt, maar dit kan ook prima ter plaatsen. Je hebt 2 opties, de tour zelf of de tour inclusief een bezoek met rondleiding en proeverij bij een château. Wij kozen natuurlijk voor het laatste. ;-)

Tijdens de tour wordt van alles verteld over het stadje, de wijn gaarden en de château’s. Wellicht kom je wat bekende namen tegen, zoals Château Ausone. Ongeveer halverwege de tour stopt de trein bij Château Rochebelle voor de rondleiding langs de wijngaarden en door de kelders van dit familiebedrijf.

Château Rochebelle

We beginnen de rondleiding in de wijngaard bovenop de heuvel, aangeplant met voornamelijk merlot en deels cabernet franc op een ondergrond van kalksteen en klei. Een goed Engels sprekende gids verteld ons dat dit château een echt familiebedrijf is, waar ze handmatige de druiven plukken en hun eigen wijn maken. Ze zijn geen onderdeel van grote bedrijven en verkopen hun wijnen alleen rechtstreeks aan de consumenten. Wijzend om zich heen, deze wijngaard is van de Chinezen, deze van de Hollanders en die daar van een verzekeringsmaatschappij.

Op naar de kelders…. Een ondergronds gangenstelsel ontstaan in de tijd dat de bevolking van Saint Emilion toenam en er dus stenen nodig waren om alle huizen te kunnen bouwen. Het gangenstelsel wat achterbleef is perfect voor het rijpen en bewaren van wijn. Een mooie, constante lage temperatuur en een hoge constante luchtvochtigheid.

Als eerste passeren we de vaten met de 2020 wijnen. Vaten met een inhoud van circa 225 liter, goed voor 300 flessen per stuk (a 0,75 liter) en met een totale capaciteit van 16.000 flessen per jaar. De wijn rijpt hier op nieuwe Franse eikenhouten vaten, die nadat de wijn gebotteld is worden doorverkocht en waar andere dranken dan in rijpen. Denk hierbij aan Cognac, maar ook andere spirits zoals rum en tegenwoordig zelfs bieren.

Een stukje verderop in de kelder liggen in keurig vierkant uitgehouwen nissen de verschillende jaargangen met 16.000 flessen opgestapeld. Alles nog zonder etiket, die zouden met de luchtvochtigheid toch alleen maar loslaten.

Veel interessante informatie, maar we zijn inmiddels wel wat dorstig geworden, dus op naar de proefruimte/ winkel. De glazen met vintage 2006 staan keurig voor ons ingeschonken en we proeven zoals het hoort. We kijken naar de wijn, we ruiken aan de wijn met de bijbehorende quizvraag: wat ruik je? …….zwarte bessen en cassis, lekker. Bij het proeven krijgen we de tip om even een keer of 7 op de wijn te “kauwen” en deze dan langzaam door te slikken. Waarom? Bij het naproeven (de tweede slok) zijn de tannines ineens heel veel zachter en is deze 15 jaar oude wijn verrassend fruitig. Het oordeel?….we nemen een fles ;-)

Bij het napraten hebben we het nog even over het etiket. Wat opvalt is dat de etiketten vanaf het jaar 2012 de woorden “Saint Emilion Grand Cru Classé” op het etiket hebben staan en de wijnen die ouder zijn enkel de classificering “Saint Emilion Grand Cru”. Iedere 10 jaar worden de Bordeauxwijnen gekeurd en in klassen ingedeeld. Bij de keuring van 2012 is Château Rochebelle een trede omhoog gegaan op deze kwaliteitsladder. In 2022 is er weer een nieuwe keuring en hopen ze nog een stapje hoger te gaan. Fingers crossed.

Na een mooie middag en een ervaring rijker, vertrekken we met de eerste fles vergist druivensap richting de hoofdstad van deze wijnstreek….eveneens Bordeaux genaamd.